OVERWERK..
Ik heb de bijdrage
aan deze site van Henk Frey met plezier gelezen. Automatisering in opkomst en
het begin van een tijdperk waarin overwerken voor velen van ons geheel of
gedeeltelijk tot het verleden behoorde.
De ene vond het een
bevrijding, de ander zag zijn extra zakgeld en/of bijdrage aan het huishouden
tot nul gereduceerd en voorzag grote armoe als doemscenario.
Uit het verhaal van
Henk trek ik de conclusie, dat hij het overwerk een last vond en zich waarschijnlijk
ook zonder deze inkomsten wel staande kon houden. Wellicht was dit mede het
gevolg van zijn andere nevenbezigheid: de muziek.
Spelen in een band is
uiteraard leuker en lucratiever dan je zowel overdag als in de avonduren bezig
te houden met grote bedragen die toch niet van jezelf zijn.
Er was echter ook een
andere stroming binnen het bedrijf en die mensen waren maar wat blij met wat
extra inkomsten en die grepen alle gelegenheden aan om hun kas te spekken. In
voorkomende gevallen werd zelfs assistentie verleend bij andere afdelingen. Wat
ook te denken van de uren bij de afdeling Bedrijfsveiligheid? Zelfs als
slachtoffer kon je daar, uitrustend van de inspanningen van overdag, in de
avonduren vastgebonden op een brancard je (over)uren scoren. Dat je soms
ondersteboven hangend in de touwen van het dak werd getakeld nam je op de koop
toe. Het diende per slot van rekening vele goede doelen.
Een afdeling die op
een gegeven moment het vele werk niet meer aankon was de afdeling Gidsen. Waar
ze mee bezig waren weet ik niet precies meer, maar het zal wel iets te maken
hebben gehad met de controle van gidsvermeldingen. Opschonen van de gegevens
voor de aanmaak van een nieuwe gids en dat was al met al nogal arbeidsintensief
en dit moest voor een bepaalde datum afgerond zijn om te worden verwerkt tot
een nieuwe Telefoongids (AGOP?).
Van alle kanten werd
door collega’s van andere afdelingen in de avonduren assistentie verleend. Dit
heeft al met al weken, ja bijna maanden geduurd. Toen de klus was geklaard, was
het zelfs voor de doorgewinterde overwerker even een opluchting dat er een
einde was gekomen aan een periode van lange werkdagen.
De Directie was
waarschijnlijk eveneens opgelucht dat deze operatie tijdig was afgerond en
nodigde ons allen op de laatste avond uit in de kantine voor een hapje en een
drankje.
We werden door de Adjunct-directeur
toegesproken en bedankt voor het vele werk wat we met z'n allen hadden verzet.
Graag gedaan zou ik
in dit verband willen opmerken.
Ook werd duidelijk
dat het merendeel van de overwerkers blij was met het einde van de
overwerkperiode.
Op een gegeven moment
werd spontaan op de wijs van Vader Abraham's "Bedankt lieve ouders"
een lied ingezet met de beginregels:
Bedankt beste Gidsen
Bedankt voor de uren
Bedankt Directeuren
Bedankt voor de uren
We hebben wat te
biksen
Willen echter niet
zeuren
Laat dit feest niet
te lang duren.
enz., enz., enz., enz.
(of woorden van die
strekking).
De aanwezige
directieleden en overige gezagsdragers keken verwonderd om zich heen, niet
wetende hoe deze situatie ingeschat moest worden. Als leidinggevende
toegezongen te worden door je ondergeschikten kwam voor deze "heren van
stand" duidelijk zeer onverwacht.
Voor staf en
personeel kwam daarmee een eind aan een zeer leerzame periode en vormde dit
tevens de start van een nieuwe episode in het roemruchte verleden van ons
dierbare Telefoondistrict Groningen. .
Met vriendelijke
groet,
Arie Hendriksen.