VOORBEELDFUNCTIE.

De juiste datum heb ik even niet bij de hand, maar het speelde zich destijds af in centrum "Het Dok"  in de wijk Lewenborg te Groningen. Daar moest  ter ere van de oplevering van de nieuwe wijkcentrale een expositie worden ingericht, aangezien in de centrale hiervoor niet genoeg ruimte beschikbaar was. Als medewerkers van de Afd. HHD hadden wij (Gerrit Oeseburg en ondergetekende) een functie bij de opbouw van de attributen, die in een latere fase ondersteuning moesten bieden bij de uitleg aan de wijkbewoners tijdens een te houden "Open Huis", welke direct na de middag zou aanvangen. Het was vrij warm in de zaal en zo rond een uur of tien/half elf was het langzamerhand tijd voor een versnapering om al het verloren gegane zweet weer op peil te brengen.  

In de voorbereidingsgroep bevonden zich meerdere personen die een borreltje of een glas bier op zijn tijd best wel konden waarderen. Ook op dit tijdstip zag men daar geen bezwaar in en de barkeeper was gewillig, want elke vertering was er één op de rekening en een financiële injectie voor "Het Dok" was in die tijd zeker zeer welkom. Juist toen iedereen van zijn of haar drankje was voorzien kwam onze toenmalige directiesecretaris Oost binnen om de vorderingen tijdens de voorbereiding in ogenschouw te nemen. 

Hij overziet de schare aan de bar en aan de tafeltjes en barst los in een orkaan van verwijten richting de nietsvermoedende aanwezigen. "Hoe we het in onze hoofden  konden halen om op dit uur van de dag, terwijl er nog gasten moesten worden ontvangen, drank te gaan nuttigen. Het zou het Telefoondistrict Groningen grote schade kunnen aandoen,  wanneer er geklaagd zou worden, dat tekst en uitleg aan de bezoekers werd gegeven in  een waas van dranklucht ".  

Verdere uiteenzetting van de woordenstroom  van de heer Oost laat ik hier achterwege, maar ik kan u allen verzekeren dat het laatste woord nog even op zich liet wachten. Menigeen probeerde ondertussen het glas of zichzelf onder de tafel weg te toveren. Aan het einde van z'n donderspeech wees de heer Oost naar Gerrit en mij  en stelde ons als voorbeeld hoe het hoorde. Wij zaten n.l. aan de bar met beiden een koffiekopje op een schoteltje voor ons.

Daarmee was het onderwerp van de baan en ging men over tot de orde van de dag.

Nog vermeld moet echter worden dat in beide kopjes, naast de gebruikelijke koffie, tevens een scheut cognac was toegevoegd. Gerrit en ik waren reeds tijdens voorgesprekken met de barman zulke goeie maatjes geworden, dat we de afspraak hadden gemaakt, dat elke keer als we koffie zouden bestellen er het nodige aan toegevoegd zou worden. We kenden deze barman verder niet, maar de eerlijkheid gebied te zeggen: hij hield zich aan z'n woord en bepaald zuinig was hij ook niet.

We hebben (misschien een beetje laf, maar gezien de gemoedstoestand van de heer Oost wellicht terecht) op dat moment maar wijselijk onze mond even gehouden.  

Met vriendelijke groeten,
Arie Hendriksen